Posts

राजाभाऊ फडणीस

 राजाभाऊ फडणीस —— चारुदत्त कुलकर्णी राजा भाऊ हे एकेकाळी मराठी साहित्य प्रकाशन क्षेत्रातील अतिशय प्रसिद्ध नाव होते. त्यांचे स्वतःचे प्रकाशन, विशाखा होते, आणि अनेक प्रसिद्ध लेखक त्यांच्या प्रकाशनात आपली पुस्तके प्रकाशित करत असत. त्यापैकी काही, ज्यांची मला आठवण आहे, म्हणजे श्री. अनंत मनोहर, श्री. नारायण धारप, राजेंद्र बनहट्टी , त्यांनी **JOMEPH** प्रकाशनाची सुरुवात केली होती.   जो म्हणजे जोशी,   मे म्हणजे मेहता,   फ म्हणजे फडणीस,   आणि त्यांनी मुलांसाठी खूप उत्कृष्ट पुस्तके प्रकाशित केली होती. त्यापैकी एक, मला आठवतंय, वॉल्ट डिस्नेवरचं होतं. जेव्हा आम्ही लहान होतो, तेव्हा आम्ही अमृतेश्वर मंदिराजवळ त्याच्या घरी जायचो आणि तिथे ट्रंक्समध्ये शेकडो पुस्तके असायची. दिवाळी आणि उन्हाळ्याच्या सुट्टीत आम्ही तिथे राहायचो आणि सतत ती पुस्तके वाचायचो. ते मराठी साहित्य परिषदेत खजिनदार होते आणि सर्व प्रसिद्ध मराठी लेखकांना वैयक्तिकरित्या ओळखत होते. ते आम्हाला मराठी साहित्य संमेलनाला घेऊन जायचे. मला पुण्यातलं एक संमेलन आठवतंय, जिथे श्री. पु. भा. भावे अध्यक्ष होते. ऐशिव्या वर्षी, त्य...

विशासकाका गोखले

 --- मला नक्की आठवत नाही की मी पहिल्यांदा कधी भेटलो, पण मला वाटतं की ते सिद्धराम सोसायटी, ठाणे येथे, केदारच्या घरात होतं. मला पहिल्यांदा विश्‍वास काका भेटल्याचं आठवतं. आम्ही सकाळी चालायला गेलो आणि नंतर एक उडुपी रेस्टॉरंटमध्ये गेलो, जिथे त्यांनी टोमॅटो आमलेट ऑर्डर केलं. मी डोसा ऑर्डर केला. त्या वेळी, हॉटेलमध्ये जाणं एक लक्झरी होतं कारण ते सामान्य नव्हतं. विश्‍वास काका माझ्या चुलत भावाचा केदारच्या मावशीचा पती होते, पण ते आम्हाला खूप जवळचे होते, जणू आमचे काका. ते नेहमीच आनंदी आणि उत्साही असायचे. त्यांनी आयआयटी बॉम्बेमधून एमटेक केलं होतं. त्यांनी काही काळ वालचंदनगर इंडस्ट्रीजमध्ये काम केलं आणि नंतर स्वतःची कंपनी गीत असोसिएट्स सुरू केली. त्यांना मलेशियातून अनेक ऑर्डर्स मिळाल्या आणि त्यांनी जैविक कचऱ्याचे वापरण्यायोग्य गॅसमध्ये रूपांतर केलं. ते मुलांमध्ये खूप लोकप्रिय होते. लोकप्रिय गायिका सपना सरगम त्यांच्या भाची होत्या. त्यांचे लहान भाऊ, श्री. सतीश गोखले, पुण्यातील प्रसिद्ध गोखले अकॅडमी आणि गोखले इन्स्टिट्यूट चालवतात. नंतरच्या काळात, विश्‍वास काकांना डिमेंशिया झाला. ईश्वर त्यांच्या आत्...

आशिष भीडे चारुदत्त कुलकर्णी

*आशिष भिडे*    2023 मे च्या शेवटच्या आठवड्यात मी  आशिषला जोशी हॉस्पिटलमध्ये भेटायला गेलो होतो . त्याची लिव्हर खराब झाली होती दोन्ही किडन्या फेल झाल्या होत्या . दाढी आणि केस खूप वाढलेले होते ,मी त्याला म्हणले अशिष तू लवकरच बरा होशील... त्याने हसून शांतपणे उत्तर दिले आता तसे काही वाटत नाही. त्याच्या चेहऱ्यावर एक समृद्ध आणि कृतार्थ जीवन जगल्याचे समाधान होते.  आधी जवळजवळ महिनाभर तो पुण्यात एका प्रसिद्ध हॉस्पिटलच्या ICU मध्ये ऍडमिट होता . आमची भेट झाल्यानंतर तीन-चार दिवसातच त्याचा मृत्यू झाला. त्या दिवसांमध्ये त्याने कंपनीतील आपल्या सर्व सहकाऱ्यांना हॉस्पिटलमध्ये बोलावून घेतले, सगळ्यांशी मनमोरात गप्पा मारल्या, कामात सुधारणा कशी करता येईल याविषयी चर्चा केली. त्याच्या दृष्टीने त्याने  शेवटचे सर्व दिवस अतिशय  आनंदात घालवले. साधारण चार वर्षांपूर्वी त्याची  एक  क्रीटीकल सर्जरी यशस्वी झाली होती . त्याच्या वागण्यात परत पूर्वीचा जोश दिसू लागला होता. पण नंतर कोणाची दृष्ट लागली,कोण जाणे . सर्व कामांचा ताण स्वतःवर ओढवून घ्यायची त्याला सवय होती.... त्याची तब्येत ...

आर जी कुलकर्णी सर

Image
"आर जी कुळकर्णी" जन्मदिवस-१२/०२/१९२९ मृत्यू- ३१/१२/२००८ आमच्या नववीच्या परीक्षेनंतर दहावीचे वर्ग चालू व्हायच्या आधी सरांनी गणितासाठी स्पेशल क्लास घ्यायचं ठरवलं.  अनिल डेग्वेकर, नितीन कुंभोजकर, मंजुषा देसाई ,अनुराधा गुणे , संदीप जनवाडकर, सरांचा मुलगा श्रीधर आणि मी असे थोडेसे हुशार समजले जाणारे विद्यापीठ हायस्कूलच्या 1980 च्या बॅचचे विद्यार्थी  सरांच्या घरी वरच्या मजल्यावर जमुन हे क्लास चालत. "मी दरवर्षी सर्व गणिताचा अभ्यासक्रम विसरून जातो आणि  शिकवताना  विषय पूर्णपणे जणू नवीन शिकवायचा असे चालू करतो "असे सर  सांगत होते.  आम्हाला वाटलं सर चेष्टा करत असावेत! सर मोठ्या तळमळीने शिकवायचे. वेद, उपनिषद्  ह्याच्यातल्या गोष्टी  सांगायचे .त्यांची अशी इच्छा होती की प्रत्येक सद्गुणावर उपनिषदात असलेले गोष्टीचा दाखला देऊन एक पुस्तक लिहायचे. उदाहरणात श्रावण बाळा चा आज्ञाधारकपणा, तसेच अरुणी नावाच्या  एका मुलाने शेतामध्ये बांधात  स्वतः झोपून पाणी अडवले होते..  अर्थात ही इच्छा पूर्ण झाली का नाही हे माहीत नाही, पण नन्तर झपाटल्यासारखे त्यांनी श्रीकृष्णाव...

"गो नी जोशी"

श्री. गो नी जोशी सर - चारुदत्त कुलकर्णी प्रास्तविक सरांचा आणि माझा संबंध 1977 ते 1980 पर्यत जास्त आला. ते आम्हाला विद्यापीठ हायस्कुल , कोल्हापूर येथे चित्रकला शिकवत असत. एखादी व्यक्ती आपल्या आयुष्यात शालेय जीवनात येते आणि आपल्या जीवनावर खूप मोठा ठसा उमटवून जाते .आपल्याला ती काही उतराई करण्याची संधी देत नाही  किंवा मिळत नाही .लांबून पाहणाऱ्याला ती व्यक्ती जरी सामान्य वाटली तरी ती खूप असामान्य होती आणि तिच्या प्रतिभेला  योग्य तो न्याय मिळाला नाही  याचा सल आपल्याला सतत वाटत राहतो  .पण त्या व्यक्तीनेच तसे राहण्याचा निर्णय घेतलेला असतो. विद्यापीठ हायस्कूलमधील चित्रकलेचे शिक्षक  श्री गो नि जोशी हे असंच एक अफलातून  व्यक्तिमत्त्व होते  .स्वत ची शैली असलेला एक असामान्य चित्रकार  ,ज्योतिषशास्त्राचे गाढे व्यासंगी  ,अफाट ताकद आणि चपळता असलेला एक अथलिट  ,घरची परिस्थिती चांगली नसताना कित्येक मुलांना शिक्षणासाठी आश्रय देऊन त्यांच्यावर प्रेम करणारा एक सहृदय माणूस  ,पंचवीस माणसे अंगावर धावून आले तरी त्यांना एकटा तोंड देऊ शकेल अशा निधड्या छातीचा माणू...

"इंगळे साहेब"

इंगळे साहेब       :चारुदत्त कुळकर्णी व्हल्कन दोन हजार साली चालू झाली हाेती . स्टील कास्टिंगज बाहेर डेव्हलप करण्याचा बराच प्रयत्न करून शेवटी असे लक्षात आले की स्वतःची स्टील फौंड्री चालू करण्याची आवश्यकता आहे.  तेव्हा काही चांगल्या स्टील फौंड्री बघण्याकरता मिश्रा साहेब आणि मी काही कंपन्यांना व्हिजिट केली.  त्यामध्ये  मॅग्ना कास्टिंग ही कंपनी कुणीतरी आम्हाला सुचवली होती. तेथे गेल्यानंतर ती फौंड्री आम्ही बघितली. तेथे फाउंड्री मॅनेजर असलेल्या इंगळे साहेबांना बघून मला थोडासा धक्का बसला.   भरदार दाढी, पांढरे स्वच्छ मागे भांग पाडलेले  केस, चष्मा आणि आवाज अगदी खोलवर विचार करून आल्यासारखा. प्रत्येक प्रश्नाला  त्यांनी उत्तरे दिली. एखाद्या  जुन्या ऋषिमुनीशी बोलतोय असे वाटत होते.  एकदा दहा पंधरा मिनिटे या माणसाशी बोलल्यानंतर त्यांना विसरणे शक्य नव्हते. त्या वेळी   एका सिल्वासाच्या मेटॅलर्गीस्टचा इंटरव्यू स्टील फौंड्रीसाठी झालेला  होता.जवळ जवळ फायनल झालं होतं.पण त्यांचे म्हणणे असे होते की त्यांना बराचसा सॅलरीचा पोर्शन टॅक...

"टोळ साहेब"

टोळ साहेब   १९८७ मध्ये मी  B E मेटलर्जी रिजनल कॉलेज ऑफ इंजिनीअरिंग जयपूरमधून पास झालो .इचलकरंजीला एका छोट्या फौंड्रीत काम करताना कामासाठी पुण्यात आलो होतो.वडील योगायोगाने तिथे होते.ते म्हणाले चल आपण कमिन्स मदत तुला नोकरी मिळते का बघुया; मोहन टोळ आपल्या  चांगल्या ओळखीचे आहेत. त्याच दिवशी आम्ही दोघे संध्याकाळी त्यांना भेटायला त्यांच्या घरी गेलो. साहेब फॅक्टरीतून घरी येऊन अंघोळ करून उकडलेल्या शेंगा खात बसले होते. फॅक्टरीतून आल्यानन्तर पहिल्यांदा ते आंघोळ करायचे.चट्ट्यापट्टयाची  अंडरवेअर आणि बनियन; गळ्यात जानवे.केस काळे कुळकुळीत,चोपडून भांग पाडलेला, देव आनन्द सारखा कोंबडा ! शेवटपर्यत त्यांचे केस काळेभोर आणि भांगाची स्टाईल तशीच होती! स्वयंपाकघरात  हाक मारून त्यांनी सांगितले  मु ज्या (माझ्या वडिलांचे नाव मुकुंद जनार्दन, हा त्याचा शॉर्ट फॉर्म) आला आहे त्याला पण शेंगा दे!आम्ही यावयाचे कारण सांगितले  , ते म्हणाले कमिन्स मध्ये तर सध्या शक्य नाही पण नगर रोडला प्लांट टू नावाची फौंड्री आहे तिथे त्याची काम करायची तयारी असेल तर होऊ शकतं  .त्या काळात कमिन्सच...